Atque ibi dum profers annos vitamque salutas,
protinus ad patrii raperis certamina lustri
vix implenda viris, laudum festinus et audax
ingenii. Stupuit primavea ad carmina plebes
Euboea et natis te monstravere parentes.
Inde frequens pugnae nulloque ingloria sacro
vox tua.
Traduzione
Orbene qui, mentre tu cresci negli anni e saluti l'alba della vita, ben presto sei trascinato, impaziente di gloria e audace di carattere, a concorrere alla gara bandita dalla tua patria ogni cinque anni, una gara che può essere a stento affrontata da uomini fatti. Stupefatto rimase il pubblico eubeo di fronte ai tuoi versi giovanili e i genitori ti additarono ai loro figli. Poi la tua voce comparve spesso nelle gare e non vi fu festa in cui essa rimanesse senza gloria.
